Als liefhebber van de lokale geschiedenis heb ik ook "gesmuld" van de historische filmbeelden van de Stichting Cultuurbehoud Milsbeek. Ongetwijfeld zullen een aantal oud-medewerkers van de steenfabriek zich hebben teruggezien op de grote schermen. De oude films waren mooi geintegreerd in de proloog en de voorstelling. Hetzelfde geldt overigens ook voor de meer recente projecties. Hulde hiervoor!

In de eerste week van november vond op 4 avonden de revue 2011 Gennep plaats in de oude steenfabriek van Huisman in Milsbeek, waaraan ook een aantal van onze cliënten meededen. Er is hierover de afgelopen weken al het een en ander geschreven in de Weerspiegeling en op intranet en dan met name over de deelname van enkele cliënten.
Na de prachtige uitvoeringen, dacht ik: nu is het mijn beurt om als reactie hierop iets te schrijven en dan met name over enkele mensen die mede aan de basis hebben gestaan van het succes van onze acteurs.
Ik heb zelf ook meegedaan aan de revue, ik was muzikant in het kleine orkest. Ik heb dus tijdens de gezamelijke repetities van de laatste weken en uiteraard de uitvoeringen alles van dichtbij op het toneel en vooral ook achter de schermen meegemaakt.

Over wat er op het toneel gebeurde, heeft u waarschijnlijk al veel gelezen en vooral gehoord van diverse mensen die er geweest zijn. Daarover zal ik het nu niet hebben, behalve dat ik wel even kwijt wil dat ik het met al diegenen eens ben: het was een prachtige uitvoering. In een opzicht was deze revue bij voorbaat al mooier dan de voorgaande edities, namelijk het feit dat er een grote inbreng was van een aantal cliënten van Dichterbij. Er waren acteurs actief en ook in de horeca, drankvoorziening en discotheek waren we vertegenwoordigd. Al deze mensen verdienen daarom een grote pluim, want ze hebben het zeer goed gedaan.

Na maanden van repetities, waarin alles tot in de details geoefend moest worden, het vele wachten wat Niek (een van de acteurs) in een vorig artikel aangaf zelfs leuk te vinden, hebben zij Dichterbij maar vooral zichzelf mede op de culturele kaart van Gennep gezet en bewezen dat de ODE geen loze kreet is.
Dat de Ode van Dichterbij geen loze kreet is, bewezen ook enkele van onze collega's die de acteurs hebben begeleid. Gerdie (Janssen), Elly (van Lieshout) en Ilona(Jacobs) hebben ervoor gezorgd dat onze mensen op een vanzelfsprekende, natuurlijke en ontspannen manier konden deelnemen. Meer dan een jaar lang hebben zij de repetities begeleid tot de laatste spannende week waarin alle puntjes op de i moesten worden gezet in de laatste lange en vermoeiende gezamelijke repetities, de generale repetitie en de 4 avonden van de uitvoering.

Ik heb gezien dat onze acteurs plezier beleefden aan het avontuur dat zij waren aangegaan. Ik heb gezien dat er discipline, beleving en trots was wat betreft hun rol en contacten die zij hadden met de andere deelnemers. Ik zag hoe ze net als alle andere deelnemers werden opgenomen in de revue-club.
Dit vergt ook een bepaalde manier van begeleiden. Enthousiasme, inzet en bescheidenheid. Juist deze bescheidenheid was hun kracht, van waaruit zij onze acteurs in een positie konden krijgen, waarin zij zich ook terecht belangrijk konden voelen. Dat hebben deze drie dames prima gedaan; altijd aanwezig, niet op de voorgrond, maar op de achtergrond en wel zodanig dat de acteurs elke keer weer het beste uit zichzelf konden halen als het er werkelijk op aankwam. ODE aan deze dames, die dit overigens ook nog eens volledig in hun vrije tijd hebben gedaan. Wij mogen trots zijn op jullie. Ik ben het in elk geval zeker!

Beste allemaal,

Helaas heb ik maar een beperkt aantal van jullie na de voorstellingen op donderdag, vrijdag en zaterdag kunnen complimenteren met jullie prestatie. Want een prestatie, dat was het, daar in die steenfabriek op de Milsbeek! En niet alleen van de spelers, maar van iedereen voor en achter de schermen!

Kan me goed voorstellen dat jullie de maandag daarop in een diep gat zijn gevallen. Voor mij als schrijver lag dat gat een dik jaar daarvoor, in augustus 2010, toen ik mijn script afleverde bij Maarten en Steven. Ook al is het uiteindelijk hier en daar aangepast aan de smaak van jullie regisseur, het grootste deel van het script is overeind gebleven en de muziek van Steven was ronduit subliem. Met voor mij het liefdesduet van Femke en Harry als bedoeld hoogtepunt.
De Moeler voldeed al even zeer aan mijn verwachtingen. Wat jullie waarschijnlijk niet weten is, dat hij het eerste karakter was dat ik zomer 2010 op papier zette: een Gennepse olifant in een Haagse porseleinkast. De Moeler bestond dus al vóór Femke en Fleur, de drie wethouders met hun verwarrende en misleidende namen, de gildebroeders en al die anderen die van 'Achter de duinen en de heggen' zo'n groot succes hebben gemaakt.

Natuurlijk zou ik graag maandagavond naar de Stadsherberg komen, maar die ligt nogal ver van mijn huidige woonplaats Loosdrecht. Te ver in ieder geval voor een paar glaasjes fris, want ruim honderd kilometer met een slok op, dat risico loop ik liever niet!
Bovendien moet ik op vrijdag 25 november ook al in Gennep zijn. In Hotel de Kroon om precies te zijn. Want dan overhandig ik het eerste exemplaar van mijn nieuwste boek (’75 Jaar PAGE’) aan de voormalige directeur van de Gennepse papierfabriek, Paul de Ruiter. Onnodig te zeggen dat jullie die vrijdagavond om acht uur allemaal welkom zijn bij De Kroon.
Rest mij nog om jullie maandagavond een gezellige borrel toe te wensen, jullie nogmaals te complimenteren met een ongelooflijke prestatie en … wie weet tot een volgende keer!

Han Albers

Het was een heerlijke avond, de Gennepse Revue. Wat had ik hem graag nog een keer gezien...helaas de tijd ontbrak daarvoor, maar jullie hebben met zijn allen een prachtige voorstelling neergezet. Ik heb genoten van de eerste tot de laatste minuut, wat was de muziek mooi, de spelers goed, en het decor en de locatie prachtig. En wat ik ook nog even wil zeggen, het voelde als thuiskomen, als een warm bad, alsof ik niet al 3 jaar niet meer in het Gennepse woon, ook daarvoor enorm bedankt Nogmaals, heel veel complimenten voor deze fantastische, geslaagde klus! Liefs Janine

Net weer naar het filmpje gekeken en geluisterd. Wat is het toch fantastisch dat ik erbij was. 'k had het voor geen goud willen missen. Fijn om al die lovende reacties te horen en te lezen.

We vonden de revue meer dan geweldig. Het verhaal, de locatie, de enorme inzet van alle spelers. Geweldig. Trots zijn we op Sjoerd die door Meike goed aan het lijntje werd gehouden....Iedereen bedankt.

Beste allemaal,

Complimenten aan alle Revue-mensen. Trots is Elpress dat we 'een steentje' bij konden dragen aan deze in alle opzichten geslaagde revue. Hartelijk bedankt!

Namens Elpress,

Martien Voss

Beste Mede-revue-anen

to Revue or not to Revue that's the question.
Ik wil iets vertellen, maar ik weet niet hoe..

Ik dacht dat gebeurt mij niet
ik val niet in het spreekwoordelijke zwarte gat
oei ik had het mis
niet dat ik niets te doen heb,
jawel hoor.
maar ik vind niets meer echt leuk. alles voelt zo zinloos...
Ik zet een stukje muziek op van de revue...het maakt me verdrietig...ander stukje danmaar, hmm maakt me ook verdrietig.
na een gesprek met een goede vriend kwam ik erachter dat ik mijn jongensdroom heb gerealiseerd...
Componist worden.
nu dan... en avondvullend programma geschreven waarop gedanst, gezongen en geacteerd werd.
dus wat nu?
tijd voor bezinning denk ik, ja dat is een goed idee.
gelukkig blijk ik niet de enige te zijn met de "blues"
Laten we nog lang genieten van het familie-gevoel!

Een lieve groet,

Steven

Na van Banning (want die is compleet met ambtsketen terug in eeuwige (?) rust) was ik eigenlijk alleen maar voldaan, trots, ja zelfs een beetje verliefd. Verliefd op de revue, alle mensen die zo iets groots mogelijk hebben gemaakt. Het ontbijt was een beetje onwezenlijk, moe, gesuis in de oren (alle liedjes in razend tempo elkaar afwisselend!)een beetje katerig (want toch stiekem iets te hard gefeest na afloop)maar vooral trots, dat ik hier (met jullie)mocht staan!
Nu dus weer gewoon als Wim wil ik iedereen die deze schitterende revue heeft mogelijk gemaakt bedanken ! Hopelijk tot snel... op het reunie-feest !
Wim W.

Hoi allen,

Na zondag nu pas het besef, het beruchte zwarte gat, omdat ik het druk had. Wat heb ik genoten; van al die 14 maanden; elke maandag lekker ontspannen oefenen. Wat heb ik genoten van het koor, van de klanken van die prachtige muziek, van het geouwehoer van mijn mede-acteurs, kortom van iedereen. En dan zo knallen: 4 dagen lang; goh wat zal ik dat missen. Wanneer is de feestavond ? En hoe was het ontbijt ? Was "dat godvergèten vrommes" er ook ?
Maar............ wat ben ik trots op zo'n grote "familie", want zo voelt het wel.